Rethinking of the Allameh Tabataba'i's View of Beauty and Art in Relation to Culture

گرچه در بررسی آثار علامه طباطبایی، در نگاه اول به نظر می‌رسد درباره فلسفه هنر به طور مشخص و مستقل اظهارات چندانی نداشته باشند، در این مقاله کوشیده‌ایم با در کنار هم قرار دادن و تحلیل قطعاتی از مهم‌ترین آثار علامه به بازخوانی دیدگاه ایشان در باب زیبایی و آفرینش هنری بپردازیم. در این مسیر ابتدا زمینه‌های بحث درباره قوای شناختی مختلف را از پیشینه فلسفه اسلامی و به خصوص دیدگاه‌های صدرالمتألهین مطرح کرده، سپس با استفاده از انسان‌شناسی فلسفی حکمت متعالیه و نوآوری‌های خاص علامه طباطبایی در کتب فلسفی و غیر فلسفی ایشان به ویژه مباحث مربوط به ادراکات حسی و فرآیند ادراک و ادراکات اعتباری، به تأمل در ادراک زیبایی و آفرینش هنری از دیدگاه علامه طباطبائی پرداخته‌ایم. به این ترتیب روشن می‌شود ادراکات اعتباری و نتایج عملی آن که زمینه‌ساز شکل‌گیری فرهنگ در هر جامعه ‌است، در شرایط گوناگون هم از نحوه ادراک خاص ما از زیبایی تأثیر می‌پذیرد و هم در فرآیند آفرینش هنری تأثیرگذار است و در این بین «قلب» نقشِ محوری را بر عهده دارد.